Mysterieus België

Van A tot Z: Sagen, mythen, legenden, sterke verhalen, geheimzinnige geschiedenissen, historische mysteries, feiten en fictie van Aalst tot Zwevezele, van Arlon tot Wéris! Wij organiseren voor u een stadsspel, GPS-spel, stadswandeling, detectivespel, fotozoektocht in Mysterieus België met 1 spelleider, met diverse performers, of in een doe-het-zelf pakket, in het Nederlands, Frans of Engels! Vraag hier vrijblijvend een offerte aan!

13.11.10

Eksaarde: de Kruiskapel



Zopas verscheen bij Davidsfonds uitgeverij Elfde Gebod van Nicky Langley, met foto's van Peter Nackaerts. Nicky Langley is vooral bekend als actrice, zie bijvoorbeeld: Oma Fonkel in Mega Mindy. Haar boek over "mystieke plaatsen en figuren in Vlaanderen" is een aanrader voor al wie geïnteresseerd is in "Mysterieus België". Hier vindt u een tekst die Patrick Bernauw uitsprak ter gelegenheid van de voorstelling van het boek. En in deze post nemen we één van de vele wonderbare maar ware verhalen uit het boek op, over de Kruiskapel van Eksaarde.

De Kruiskapel is gebouwd in 1632 op de plaats waar volgens de legende in 1317 twee miraculeuze kruisbeelden worden gevonden. De gemetselde put in de nabijheid van de Kruiskapel geeft de exacte plaats aan waar een zekere Boudewijn met de Negen Ponden de kruisen opgraaft. Opeens stoot zijn spade op een hard voorwerp: een kruis, en wanneer hij het uit de grond trekt, vloeit er bloed uit. Boudewijn vindt nog een tweede kruis, twee Romeinse schalen en een speer. Terwijl hij die mysterieuze voorwerpen naar huis brengt, beginnen spontaan alle klokken van de kerk van Eksaarde te luiden. De wonderlijke gebeurtenissen en ook het samenblijven van de beide kruisen worden toegeschreven aan bovennatuurlijke krachten.

De parochiekerk Onze-Lieve-Vrouw-Tenhemelopneming en de Kruiskapel zijn verbonden door de veertien statiekapelletjes van de kruisweg, die twee kilometer lang is. De staties zijn op regelmatige afstanden geplaatst en vormen de wegwijzers naar de plaats waar de miraculeuze kruisen gevonden zijn. Vóór de bouw van de Kruiskapel werd de dreef het Heilig Put-Straetken genoemd, nu heet het Kruiskapelledreef. De kruisweg bestaat sinds 1878. 

(...)

Van oudsher is Eksaarde een bedevaartplaats voor alles wat te maken heeft met de gevaren van water. Bescherming tegen verdrinking, want Eksaarde lag in een streek waar de tijen van de zee zich laten voelen. Zwangere vrouwen kwamen er voor een goede bevalling. Ook bescherming wordt er gezocht tegen allerlei breuken (navelbreuken, gebroken ledematen) en tegen alle gevaar in het algemeen. Vlas werd geofferd om een goede oogst te krijgen en voor de veestapel – dat is ook te merken aan de vele wassen beeldjes die zich nog in de kapel bevinden. Ex voto’s in was van varkens, kippen.

Merkwaardig is dat de kruisen gemaakt zijn van een metaal waarvan de samenstelling totaal onbekend is. Pogingen om de kruisen met goud te bekleden mislukken telkens. De Kerk beschouwt de kruisen van Eksaarde niet als relikwieën. In de achttiende eeuw laat monseigneur Van Eersel, bisschop van Gent, aan elk kruis een echte relikwie bevestigen: een splinter van het kruis van Christus. De kapel is sinds 1995 een beschermd monument.


(...)

In 1632 is de kapel gebouwd door de heer van Eksaarde en zijn echtgenote Florentina de Gruutere, daar zie je hun alliantieschild. De put buiten, die zou van Keltische oorsprong zijn, een offerplaats. De mensen moesten toen, vóór Christus, echt leven van beperkte middelen. Sint-Amandus en die mannen, die hebben rond de jaren 600-700 die toestanden aangepast.’

"De kruisen zouden zijn meegebracht als souvenir van de kruistochten rond 1202-1204," wordt Nicky verteld, "en later in 1300 in de put gegooid. Boudewijn vist ze er weer uit en op dat moment gebeurt dat mirakel met het bloed aan de kruisen en de klokken die spontaan beginnen te luiden. Er is ook een wetenschappelijke uitleg over dat bloed. Er zijn bacteriën ontdekt die neutraal zijn van kleur, maar die bijvoorbeeld na vijftig jaar rood kunnen kleuren door bloot te staan aan de lucht. Dat is vooral aanwezig bij bepaalde graansoorten en bij maïszetmeel."

"Ik ga nog iets vertellen", aldus Nicky's zegsman Tony. "Op het ogenblik dat die kruistochters weer hier waren, is Boudewijn IX, graaf van Vlaanderen, in 1204 tot keizer gekroond in Constantinopel. En
dan, een jaar later, verdwijnt hij spoorloos van de aardbol, ze hebben hem nooit meer teruggevonden. Er zijn vijf verhalen hoe hij aan zijn einde gekomen is, maar ik kan niet zeggen wat het juiste is. Een van die verhalen luidt dat hij ongeveer 25 jaar later hier weer opduikt, en dat men hem dan een kopje kleiner maakt. Wat ik vermoed, is dat hij teruggekomen is met die derde boom – dat is voor straks, over de bomen – en met het derde kruis, dat dus nooit gevonden is."

Mysteries, inderdaad...

Geen opmerkingen: