Mysterieus België

http://nl.wikipedia.org/wiki/Bestand:Eben_Emael_Eben-ezer_front.jpg In de jaren 50 van de vorige eeuw bouwde pacifist, anarchist en paleontoloog Robert Garcet in Eben-Emael (bekend van het beruchte fort) een monument voor de vrede en tegen de oorlog. In en onder deze "Toren van Eben-Ezer" richtte de autodidactische kunstenaar, architect, schrijver, esotericus en filosoof ook het "Musée du Silex" op. Eén en ander was het gevolg van bewerkte vuurstenen die Garcet had gevonden, en waaruit hij meende te kunnen afleiden dat reeds in het Tertiair een menselijk ras op aarde leefde, het "Oude Volk". Hij beschreef zijn persoonlijke mythologie, in overeenstemming gebracht met zijn lezing van de Bijbel, in verscheidene boeken, waaronder de zesdelige Heptameron. De Toren van Eben-Ezer bestaat grotendeels uit blokken vuursteen. Hij werd opgetrokken aan de rand van een helling en is vanaf het plateau 12,70 meter hoog. Alle proporties van het bouwwerk hebben een numer...

Op een warme zomeravond in een restaurant op de Grand Place zaten we nog wat te praten en zoals dat toen gebruikelijk was vertelde iemand een verhaal: “Het was op elf november van het jaar achttien, de oorlog was bijna voorbij. Tegen de ochtend aan stond ik voor mijn raam en zie: daar sloop een man langszij. Een bajonet glom tegen de lange blinde muur en een Canadees die kroop over de grond. Naar het noorden, naar de Duitsers, naar het huis van mijn buur waar Café des Princes vroeger stond. Dit was het teken waarop iedereen zo lang had gewacht. De bevrijding was aangebroken. Plots klonk de beiaard zachtjes in de nacht en vreugdevuren werden aangestoken. Het zou de beiaardier wel zijn die speelde ter ere van wie ons kwam bevrijden, het lied van de Engelen dat nooit verveelde, Engelen die hun witte vleugels spreiden. En daarbuiten in het ochtendlicht zag ik wat vreemds op het plein: soldaten sliepen uitgeput en omdat de oorlog nu toch gauw voorbij moest zijn d...

Net voor zijn dood in 1644 voltooide Jan Baptist Van Helmont het beroemde tractaat “Ortus Medicinae” dat een ware omwenteling teweeg bracht in de geschiedenis van de geneeskunst. Maar zijn ideeën brachten hem ook in contact met de Inquisitie en deden hem zelfs in de gevangenis belanden. Tot een engel aan hem verscheen, die hem opdroeg door Europa te reizen en de geneeskunst te beoefenen bij wijze van liefdadig werk. In Beieren trad Van Helmont toe tot de rangen van het geheim genootschap der Rozenkruisers, die zijn fascinatie voor de alchemie voorgoed opwekten… Terug in Brussel, meer bepaald in Vilvoorde, richtte Van Helmont een laboratorium in. Op zijn voorspraak werd een zekere Butler vrijgelaten uit de gevangenis. Om hem te bedanken schonk de Ier hem een steen, die niet alleen miraculeuze krachten bezat, maar die Van Helmont ook gebruikte om 9 ons en 6 gros kwik te veranderen in goud… en dit in de aanwezigheid van verscheidene getuigen! Zijn succesvolle experiment maakte hem zo ...

Welkom in Brussel, hoofdstad van alchemisten en vrijmetselaars. Welkom in een stad waar de stenen spreken… in twee talen. Alchemisten uit vroeger tijden zochten de Steen der Wijzen, die hen moest toelaten onedele metalen om te zetten in edele metalen, en waardoor ze ook “het vloeibaar goud” zouden vinden, het aqua vita, het Elixir van het Eeuwige Leven… Sinds de middeleeuwen hebben alchemisten en vrijmetselaars hun geheimen achtergelaten in de stenen van de stad. Wil u de 7 Mysteries van de Steen der Wijzen ontsluieren en een ware “ingewijde” worden? Laat mij dan uw gids wezen op het pad van de geheime kennis. Weet echter dat het met succes beëindigen van het Magnum Opus of het Grote Werk alleen is weggelegd voor hem of haar die zich de moeite getroost de in steen geschreven geheimen te ontcijferen… Slaagt u erin de 7 Mysteries te doorgronden en de 12 Werken tot een goed einde te brengen? Verdient u het vloeibaar goud? Laten we verzamelen blazen in de kiosk van het Warande...

Zijn zwarte hond... In 1180 wil Filips van den Elzas een haven bouwen aan de monding van de Reie, een riviertje uit het binnenland dat zich vertakt in de streek van Brugge. Daarvoor moeten eerst sterke dijken gebouwd worden, om de eeuwig dreigende overstromingen 'af te dammen'. En die dijken dienen op stevige grondvesten te rusten, waar men erg diep voor moet graven, tot er vaste grond wordt bereikt. Eindelijk zijn de eerste lagen van de onderbouw klaar. Die nacht wordt er dan ook druk gefeest. De volgende morgen blijkt de onderbouw evenwel verdwenen te zijn in het water... als het ware verslonden door een watermonster. Men begint opnieuw, maar bekomt hetzelfde resultaat... Tot één van de werklui zich herinnert hoe men vroeger een offer bracht aan de goden van de onderwereld, als men een onvergankelijk bouwwerk wilde optrekken. Bij het bouwen van een burcht werd al eens een gevangene in de muren gemetseld... en nu zwerft er al geruime tijd een vieze zwarte hond op de w...

De voorspellingen van Nostradamus werden niet in de jaren 1550 gedaan door de beroemde ziener Nostradamus, maar wel in de periode 1323-1328 door een cisterciënzer monnik, wiens moedertaal het Picardisch was. De ware auteur van de Centuriën was Yves de Lessines, prior van de Cisterciënzer abdij van Cambron, in het Belgische Henegouwen.... En de teksten tonen de weg naar de Schat van de Tempeliers. Dat is tenminste de stelling die professor Rudy Cambier van de universiteit van Luik een tijdje geleden verkondigde in zijn zowel in het Engels als het Nederlands verschenen, geruchtmakende boek Nostradamus en de erfenis van de Tempeliers. Volgens de taalkundige had Nostradamus plagiaat gepleegd en Yves de Lessines een versluierde geschiedenis van de Tempelorde geschreven. De Centuriën bevatten al te veel picardische en Vlaamse woorden en uitdrukkingen om iets anders te kunnen besluiten. 'Eigenlijk was het zo moeilijk niet', zegt Rudy Cambier. 'In de drie eerste ...

Een soldaat keerde terug uit een of andere oorlog. Onderweg wist hij een overval van een bende struikrovers op een oude vrouw te verijdelen, maar hierbij werd hij ernstig gewond. Hij strompelde een herberg binnen, waar hij verzorgd werd door de waard, die evenwel van de gelegenheid gebruik maakte om zijn beurs te stelen. Toen de soldaat opgeknapt was, merkte hij dat hij bestolen was. Niemand anders dan de waard kon dit gedaan hebben, besefte hij. De soldaat trok zijn zwaard: en riep: ‘Geef mijn goud terug, waard! Of ik spijker je aan de muur!’ De waard riep er de schout bij en de arme jongen werd overmeesterd. Het kwam tot een proces. Onder de toeschouwers bevonden zich… de struikrovers. Nadat de waard had getuigd dat hij van de jongeman stank voor dank had gekregen, deden zij er nog een schepje bovenop en beweerden dat het de soldaat was die hén overvallen en bestolen had. Die nacht in zijn cel, wachtend op zijn terechtstelling, droomde de soldaat van een man met een blauwe hoe...