Mysterieus België

Uit een interview van Els Vermeir, afgenomen door Patrick Bernauw: Patrick: "Een tijdje geleden kwam ik op het idee, samen met mijn cursisten Literaire Creatie aan de Academie voor Podiumkunsten van Aalst, een project uit te werken rond de beruchte (volks)figuur van Pee Klak, vooral bekend in Aalst en omstreken.  En toen, ineens, en terwijl de anderen nog aan ’t nadenken waren, bleek Els Vermeir in haar eentje al zowat een volledig boek bij elkaar geschreven te hebben. Ik vroeg mij af: welke pillekes heeft die genomen?" Els: "Nee, Patrick, er zijn geen pillekes aan te pas gekomen. Eerst wist ik ook helemaal niet hoe ik eraan moest beginnen. Ik had wel het boek van Ben Putteman gelezen en hier en daar wat dialectwoorden van vroeger opgezocht, maar verder had ik geen idee wat ik daarmee kon doen. Tot ik Pee ontmoette." Patrick: "Jamaar, deze Pee... die was toch al lang dood? Al sinds 1929, als ik het goed heb?"  Els: "Dat klopt, maa...

Moorselse schrijfster Els Vermeir publiceert boek  over haar legendarische dorpsgenoot. Op 31 januari aanstaande verschijnt “De Geest van Pee Klak”, het eerste boek van Els Vermeir. Het boek wordt voorgesteld in “De Zwette Zoal” te Moorsel tijdens een Volks Café-Chantant, georganiseerd door de vzw De Scriptomanen in samenwerking met de muziekgroep Tantris en tractortroubadour AnToon. Het was Patrick Bernauw die in juni 2014 een cultureel erfgoedproject lanceerde rond Domien Camiel De Rop, de volksfiguur uit Moorsel die ook ruimere bekendheid verwierf als Pee Klak. Vzw De Scriptomanen kreeg hiervoor de steun van de Erfgoedcel Aalst. Els Vermeir voelde zich onmiddellijk aangesproken en verdiepte zich in de biografie van De Rop die kort na diens dood werd geschreven door Ben Putteman. Naast een beknopte woordenschatlijst en een routebeschrijving voor een vertelwandeling in de streek, bevat het boek een aantal “interviews” met Pee Klak en teksten voor volksliedjes...

Op de website De Openbaring van Arsène Goedertier loopt al een tijdje een curieuze versie van het Vlaamse Monster van Loch Ness, zoals verteld door Chris Noppe: De kans bestaat dat Jozef Vanderveken door Max Winders in vertrouwen werd genomen. Als de omstandigheden waarin men het paneel vóór 1945 terugvond van die aard waren als op deze Blog uitgelegd, dan had men een vertrouweling nodig die niet alleen kon overgaan tot een expertise, maar ook tot een restauratie. En dan was Jozef Vanderveken de enige in België en misschien wel in de hele wereld die deze beide taken op zich kon nemen.  Vanderveken voegde een variatie toe aan zijn kopie, en dit was wel een heel subtiele: de ring die de tweede, bebaarde ruiter tussen duim en wijsvinger toonde, is op de kopie niet meer te zien.  Kopie Vanderveken: detail Op 29 maart 1974 schreef De Voorpost: ‘Volgens anderen zou de ring die één der figuren in de hand houdt, in het gras liggen.’ ...

Van In de voetsporen van Pee Klak (een bijdrage van Elisa): “Het was den derden September 1911 dat het Mevrouw Tanite behaagde ter wereld te brengen in al zijn glorie : zonder haar, zonder tanden, zonder fatsoen en al lelijk doen ‘Peegie van den Nieuwmarkt’, rasechte en waardige afstammeling van Cyper, stamvader dezer vroede gemeente, stevig geworteld als een oase van strijd en lust in den anderzijds zo soberen en deftigen Roeselaarsen bodem.” Zo begint Willem Denys zijn verhaal over “Peegie”, letterlijk “ de kleine Pee ”. Peegie, in werkelijkheid een man met dwerggroei die ooit in Roeselare woonde, wordt in de verhalen van Denys een jonge man die op de Nieuwmarkt leeft en er de leurdersstiel leert van de andere “Nieuwmarktnaren”.Het personage Peegie charmeerde de lezers en met zijn volkshumor en verkopersgeest werd hij al vlug het symbool voor de Roeselaarse volksaard en kreeg zowaar een bronzen beeld op de Roeselaarse Botermarkt. Onder de naam 'De Maten van Peegie...

DE GEEST VAN PEE KLAK In juni 2014 kreeg vzw de Scriptomanen de steun van de Erfgoedcel Aalst om een cultureel erfgoedproject te starten rond Domien Camiel De Rop, de volksfiguur uit Moorsel die ook ruimere bekendheid verwierf als Pee Klak. Dorpsgenote Els Vermeir voelde zich onmiddellijk aangesproken. Bij het voorbereidend werk raakte ze meer en meer in de ban van deze late neef van Tijl Uilenspiegel. In enkele maanden tijd pende ze enkele “interviews” bij elkaar, maar ook – geheel in Klakse stijl – een aantal teksten voor volksliedjes.  Met de biografie van Ben Putteman als leidraad, verdiepte ze zich zelfs in de merkwaardige 19de eeuwse streekwoordenschat van Pee. Alsof zijn geest, gejaagd door een Bamiswind, waarlijk in haar was gevaren… Els Vermeir (Aalst, °1966) begon al op haar achtste verhaaltjes te schrijven. Geïnspireerd door de bezielende lessen van Patrick Lateur studeerde ze Romaanse Filologie. In 2004 behaalde ze de tweede prijs bij de wedstrijd vo...

Een bijzonder interessante site, ook in het kader van Mysterieus België , is Wreed & Plezant , de marktzanger in ere hersteld. Hier is een volksmuziekgroep aan het woord, maar tegelijk krijg je een fascinerende inkijk in ons rijke erfgoed aan allerlei "marktliederen" - of "de boekskes" van vervlogen dagen. Zie bijvoorbeeld de merkwaardige geschiedenis over De Verlatene Jeanne Elisabeth Shrapnell.   En ook de afdeling  Over Moord & Rampen zal de lezer van Mysterieus België ongetwijfeld interesseren. Over Moord & Rampen Baekelandt met zijne bende (1802) De bandietenbende Verstuyft (1923) De gruwelijke moord te Saventhem (circa 1924) De mijnramp in Frankrijk (1906) De moord op de pastoor van Nijlen (1842) De moord op Hector De Zutter van Beernem (1928) De moord van Cruibeke De non van Oirschot De ramp van den Titanic (1912) De schrikkelijke ontploffingsramp te Brugge (1928) De Visschersramp op Zee (1924) De vreselijke moord te Ber...

Dit soort dingen gebeurt altijd bij de dood van een groot man of het begin van een belangrijke oorlog. Recent nog, in 1914, moedigden de ‘engelen van Bergen’ de Britse troepen aan. Het bewijs voor die evenementen is zelden solide, en moderne historici weigeren het te accepteren – uitgezonderd, natuurlijk, als het evenement een religieuze betekenis heeft. Iedere krachtige emotie heeft een neiging tot legendevorming in zich. Als de emotie beperkt blijft tot een invididu, wordt hij beschouwd als zijnde min of meer gek indien hij krediet verleent aan de mythe die hij heeft geschapen. Maar als een emotie collectief is, zoals in een oorlog, is er niemand om de mythen te corrigeren die spontaan optreden. Bertrand Russel, in An Outline of Intellectual Rubbish Schoonheid verdwijnt, de duisternis valt. Een man vindt de perfecte frase: ‘De lampen van Europa doven,’ zei sir Edward Grey in 1914. ‘Zij zullen in onze tijd niet opnieuw aangestoken worden.’ In de ogen van de re...