Mysterieus België

Van A tot Z: Sagen, mythen, legenden, sterke verhalen, geheimzinnige geschiedenissen, historische mysteries, feiten en fictie van Aalst tot Zwevezele, van Arlon tot Wéris! Wij organiseren voor u een stadsspel, GPS-spel, stadswandeling, detectivespel, fotozoektocht in Mysterieus België met 1 spelleider, met diverse performers, of in een doe-het-zelf pakket, in het Nederlands, Frans of Engels! Vraag hier vrijblijvend een offerte aan!

7.10.13

De Hopduvel wordt opgeroepen met een toverboek



Mocht je ergens, waar dan ook, een boek met een dikke zwarte band vinden, een boek dat er uitziet als een écht boek, als dít boek bijvoorbeeld. Maar het heeft binnenin blanco bladzijden…

Neem het dan niet mee! Gooi het zo snel mogelijk zo ver mogelijk weg! Sla het niet open en… als je het toch doet, en er staat bijvoorbeeld een toverspreuk in geschreven… Lees die dan niet voor!

Niet in stilte en al helemaal niet hardop! Reciteer de toverspreuk in geen geval, want je weet nooit wie of wat je oproept:



Y’ai!
Ng’ngah Yog-Sothoth!
H’ee-l’ greb f’ai’ throdog!
U aah!
Ogthrod ai’f geb’lee’h Cthulhu!
‘n Gah’ng ai’Y Zhro!...

Hopduvel!

  

Te laat, je hebt het toch gedaan!… Nu ja, ontelbaar velen zijn je voorgegaan… en zij hebben het spoor van de Hopduvel gevolgd, die nooit naliet aan hen te verschijnen, in één van zijn ontelbaar vele gedaanten…

Laten wij dat vandaag dus ook doen: het spoor van de Hopduvel volgen, kijkend naar de lichtbeelden die hij ons heeft nagelaten, luisterend naar de verhalen die ons onderweg worden ingefluisterd…

Nog niet zo lang geleden, rond half elf ‘s avonds… Zullen we hem Erik noemen, of was het een Erika? Het maakt niet uit… Deze persoon is met de jeep verdwaald geraakt en hier, bij het Hoppeveld van de Faluintjes, vindt hij… of zij… in het midden van het karrenspoor dat zwarte boek… En Erik, of Erika, stopt en stapt uit… En de wind ritselt door de bladzijden van het boek, tot die open blijven liggen op die ene pagina…

Y’ai!
Ng’ngah Yog-Sothoth!
H’ee-l’ greb f’ai’ throdog!
u aah!
Ogthrod ai’f geb’lee’h Cthulhu!
‘n Gah’ng ai’Y Zhro!... Hopduvel!

En zie, daar ziet Erik… of Erika… iets langs de hopperanken kruipen… En de koplampen van de jeep beschijnen een schepsel met twee grote ogen, zonder oogleden… die glimmen als oranje knikkers. Het neusloze hoofd heeft de vorm van een acht en het is bijna even groot als de rest van het dunne en spichtige lichaam. De onbehaarde huid lijkt op nat schuurpapier. Het wezen is ongeveer een meter groot en klemt zijn lange klauwen om een hoppestaak… en verdwijnt!

Op die onzalige avond, mijn beste, werd inderdaad weer de aloude Hopduvel opgeroepen… door een ongelukkig toeval…

Of toch niet?


Men gaat ervan uit dat de kwelgeest is gestorven, toen de hoppeteelt teloorging, maar niets is minder waar. Kwelduivels hebben het eeuwige leven, en hoe meer mensen in hun bestaan geloven, hoe sterker zij worden. Dit soort wezens leeft nu eenmaal van het geloof van de mensen; daaraan onttrekken zij hun levenskracht, hun energie. De Hopduvel was ernstig verzwakt, ongetwijfeld… maar door al die feesten rond zijn persoon kwam hij opnieuw tot leven in de verbeelding van het volk van Asse, van Meldert en Moorsel, van Erembodegem en van Affligem en zie…

De politie die Erik… of was het Erika?… aan de tand voelde… én de drie passagiers in de jeep verhoorde… was ten zeerste onder de indruk  van de opmerkelijke overeenkomsten in hun beschrijvingen. De ooggetuigen hadden niet gedronken en staan bekend als betrouwbaar. Evenmin hebben zij een poging gedaan om de kranten bij hun verhaal te betrekken en op die manier, heel even, een Bekende Vlaming te worden, of iets te gaan doen in de media. Hun verhaal raakte pas bekend toen er gelijksoortige meldingen bij de politie binnen stroomden…

De Hopduvel – Humulus Lupulus – is met andere woorden weer uitgebroken… En het lijkt zeer onwaarschijnlijk dat het alleen maar om een flauwe grap zou gaan…



Geen opmerkingen: