Mysterieus België

Van A tot Z: Sagen, mythen, legenden, sterke verhalen, geheimzinnige geschiedenissen, historische mysteries, feiten en fictie van Aalst tot Zwevezele, van Arlon tot Wéris! Wij organiseren voor u een stadsspel, GPS-spel, stadswandeling, detectivespel, fotozoektocht in Mysterieus België met 1 spelleider, met diverse performers, of in een doe-het-zelf pakket, in het Nederlands, Frans of Engels! Vraag hier vrijblijvend een offerte aan!

19.2.12

Lamorteau: De Witte Steen



  • Op Facebook ontwikkelde zich een bijzonder interessante conversatie met Jacky Blancquaert die alles te maken heeft met de rampzalige vlucht van Louis XVI en Marie Antoinette tijdens de Franse Revolutie. En met "de schat van Orval" natuurlijk, die misschien alleen een andere naam is voor "het fortuin van de Bourbons", en niet noodzakelijk in Orval zelf verloren moet zijn gegaan. Eén en ander houdt verband met Nostradamus die in de zestiende eeuw in Orval zou hebben verbleven, en één van zijn beroemde voorspellende kwatrijnen, die over de vlucht van de Franse koninklijke familie lijkt te gaan... en misschien ook een hint bevat naar het verloren fortuin van de Bourbons:

    "Le nuit viendra par la Forest de Reines,
    deux pars vaultorte herne la pierre blanche,
    le moyne noir en gris dedans Varennes,
    esleu cap cause tempeste, feu sang tranche."


     
    Meer hierover in dit boek, of op de gelijknamige blog Nostradamus in Orval:


    Op deze blog Mysterieus België vind je alle informatie in een notedop in de posts Het Fortuin van de Bourbons, of Mysteries van de Vallei van Goud. 


    "La pierre blanche" of "de witte steen" zou best wel eens de groen bemoste witte steen kunnen zijn die Jacky Blanquaert heeft ontdekt. Het terrein waarop hij werd gevonden zou, volgens de locale overlevering, ooit de wijngaard van zowel een Romeinse villa als een middeleeuws monasterium geweest zijn. De steen staat te midden van wat ooit "Radru" was, een site met kapel en priorij. De laatste kapel, op een paar honderd meter daar vandaan, werd anderhalve eeuw geleden afgebroken.

    "Vroegere eigenaars hebben bij de steen een duurzame hut opgetrokken," schrijft Blanquaert, "als wilden ze die plek bewaken. De hut staat er nog, maar het kacheltje en enkele oude stoelen waren gewoon vergaan en in stukken gevallen. Als ik er kom, word ik vanop afstand in de gaten gehouden door de enige buur, een boswachter... Er moeten daar vroeger, toen de mondelinge overleveringen nog frisser en recenter waren, al geïnteresseerden gepasseerd zijn die sporen hebben nagelaten. Hebben ze gevonden wat ze zochten? Daar hebben we het raden naar. Maar halfweg de negentiende eeuw heeft een vrederechter van Montmédy als eerste heel die grensstreek uitgekamd, dat staat vast..."


    De benaming "witte steen" klopt alleszins, want "alles is daar kalksteen. Ik denk overigens dat er al in de negentiende eeuw opgravingen zijn geweest. Op enkele meters voor de steen vond ik een oud stuk roest, zo een typische negentiende eeuwse driehoekige grote schop. Vandaar mijn vrees dat ik niet de eerste ben die geïntrigeerd wordt door die plaats..."







Geen opmerkingen: